Eg løfta ditt navn i høgda

Men deg aleine i mitt låge

Eg preikepeika perfekt under scenelysa

Men kraup mot lyset i mitt mørke

Eg stod rak for misjonen på skansane

Men aldri så rett som med smadra maske

Om ikkje eg sku banna deg når alt er lågt?

Eller mørker?

Enn smadra?

Nei, slett ikkje!

Aldri er du vakrare enn då.

Min ven. Mi tru. Mi von.

For deg er eg meir enn mitt eige

Større enn mi fortid

Satt for di framtid

Jo, eg prise deg frå mitt låge

Mørker

Og smadra

Sjølvsagt gjer eg det