Ja, kom du berre

Hav av kjensler

Djupe draga av råsterk retningsløyse

Høge bølger av blindande mørkrer

Flodbreide smerta, og dei stygge skrika

Det er likevel mi fattigslege salve og trassige tru

At den evig vide kjærleiken frå Far min

Høgt høgt der oppe!

Skal vinna veg over håplause havstrekka av livet

Og leia meg heim